من است . « 1 » » و گويند فرمود : شَيَّبَتْني سُورَةُ هُودٍ لِمَكانِ هذِهِ الْآيَة . « 2 » اشارَهُ الى قَوْلِهِ تَعَالى : فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ . « 3 » و شيخ عارف كامل ، شاه‌آبادى - روحى فداه - مىفرمود : « اين فرمايش براى آن است كه استقامت امت را هم از آن بزرگوار خواسته‌اند ؛ و لهذا اين آيهء شريفه در سورهء شورا هم هست « 4 » و اين فرمايش را راجع به آن نفرمودند زيرا كه آن ذيل را ندارد . » بالجمله ، استقامت و عدم خروج از وسطيت در همهء مقامات از اشدّ امور است بر سالك ؛ كه بايد در حال قيام بين يدى اللَّه از عدم قيام به امر ، چنانچه شايد و بايد ، شرمگين شود و سر خجلت و انفعال به زير افكند و چشم را به مورد سجده ، كه خاك مذلت است ، بدوزد و متذكر مقام تذلّل و قصور و تقصير خويش شود و خود را در محضر مقدس ملك الملوكى كه جميع ذرات كائنات در تحت حيطهء سلطنت و قهر و قدرت او هستند ببيند و متذكر مقام قيوميت ذات مقدس و قيام دار تحقق به او شود ؛ و در قلب ، اين حيطهء قيوميه را و اين تدلى و فناى عالم را مستقر كند ؛ شايد كم‌كم به سرّ قيام رسد و توحيد فعلى را ، كه اهل معرفت ، سرّ آن دانند ، دريابد ؛ پس ، مقام ظهور به تجلى فعلى بر قلب او منكشف شود و سرِّ لا جَبْرَ وَ لا تَفْويضَ بَلْ امْرٌ بَيْنَ الأَمْرَيْن « 5 » بر او ظاهر گردد ؛ پس ، لايق ورود در محضر شود و بعضِ از اسرار تكبيرات افتتاحيه و قرائت و رفع يد در تكبيرات بر او مكشوف شود .

--> ( 1 ) - علم اليقين ، ج 2 ، ص 967 . ( قريب المعنى ) ( 2 ) - « سورهء هود مرا پير كرد ( به سبب وجود اين آيه ) . » علم اليقين ، ج 2 ، ص 971 . ( 3 ) - « آن چنان كه امر شده‌اى استقامت بورز ، خود و هر كس كه با تو به سوى خدا بازگشته است . » ( هود / 112 ) ( 4 ) - « فلذلك فادع و استقم كما امرت . . . » . ( شورى / 15 ) ( 5 ) - « نه جبر است و نه تفويض ، بلكه امرى است بين اين دو امر . » اصول كافى ، ج 1 ، ص 224 ، « كتاب التّوحيد » ، « باب الجبر و القدر » ، حديث 13 . عيون اخبار الرّضا ، ج 1 ، ص 124 .